Wirtualny Tomik Poezji

Na skrzydłach wiatru zaczarowanych
Ponad obłoki poszybujemy
Gdzie nic już słońca nam nie przesłoni
Jak na ponurej i szarej ziemi

W płytkie bajorka zmienią się morza
Góry w gromadki pagórków małych
A wszystkie wielkie ludzkie problemy
Chmur peleryna przysłoni białych

Już nigdy więcej z bezchmurnych niebios
Na nasze głowy nie spadną deszcze
Chmary galaktyk zatańczą z nami
Kiedy wzniesiemy się wyżej jeszcze

Dotkniemy nieba nim słońce zgaśnie
Dotrzemy aż do granic wszechświata
Nie warto wiecznie stąpać po ziemi
Skoro w marzeniach możemy latać